Ideą przyświecającą stworzeniu tego bloga jest próba podzielenia się materiałami, informacjami i refleksjami dotyczącymi strajku studentów łódzkich z 1981 roku, utrzymanie ich w żywej pamięci i ocalenie od zapomnienia.
W roku 2011 minęła 30 rocznica Strajku Studentów Łódzkich
Pod wieloma względami strajk był wydarzeniem szczególnym, właściwie nie wydarzeniem, ale ciągiem zdarzeń, działań, interakcji i decyzji, które doprowadziły do wyartykułowania potrzeb środowiska studenckiego w procesie jego oddolnego formowania się i re-organizowania warunków, w jakich młodym ludziom przyszło żyć i studiować.
Strajk studentów w Łodzi był najdłuższym protestem młodzieży akademickiej pod koniec ubiegłego wieku. Rozpoczął się 21 stycznia 1981 roku a zakończył 17 lutego 1981. Trwał 28 dni, a jeśli liczyć wcześniejsze okresy "Solidarnego Czekania" w sumie cała akcja protestacyjna rozciągała się na 44 doby.
W miarę jego trwania uczestnicy precyzowali swoją własną wizję studiowania i nabywali kompetencje do jej negocjowania, co wzmacniało świadomość samostanowienia o sobie środowiska akademickiego, walczącego nie tylko o swoje lokalne postulaty (jak wolność wyboru lektoratu innego niż język rosyjski, czy zniesienie egzaminu z podstaw nauk politycznych) ale o sprawy o wiele głębsze i bardziej podstawowe, o wolność, demokrację, o autonomię uczelni wyższych.
Dla poszczególnych uczestników strajk był przeżyciem emocjonującym i znaczącym, doświadczeniem pełnego zaangażowania we wspólną sprawę pozostawiającym trwałe ślady w ich przyszłych biografiach.
Interesujące jest nie tylko to jak doszło do strajku, jak się rozwijał z drobnych i na pozór mało znaczących wydarzeń, jak nabierał rozmachu i energii do dokonania zmiany, ale także w jaki sposób przez tyle dni udało się ten potencjał utrzymać, jak podtrzymywane było morale strajkujących i jak wyglądała ich codzienność. Strajk jest także interesujący sam w sobie jako ogromne przedsięwzięcie organizacyjne i komunikacyjne, jako przykład negocjacji zbiorowych.
*
Ideą przyświecającą stworzeniu tego bloga jest próba podzielenia się materiałami, informacjami i refleksjami dotyczącymi strajku studentów łódzkich z 1981 roku, utrzymanie ich w żywej pamięci (dla następnych pokoleń studiujących) i ocalenie od zapomnienia.
Wydaje się to szczególnie ważne w sytuacji, gdy hasło "NIE CHCEMY SERYJNEJ PRODUKCJI MAGISTROW" wcale nie straciło na swojej aktualności i może być iskrą kolejnych znaczących przemian.
Strajk studentów w Łodzi był najdłuższym protestem młodzieży akademickiej pod koniec ubiegłego wieku. Rozpoczął się 21 stycznia 1981 roku a zakończył 17 lutego 1981. Trwał 28 dni, a jeśli liczyć wcześniejsze okresy "Solidarnego Czekania" w sumie cała akcja protestacyjna rozciągała się na 44 doby.
W miarę jego trwania uczestnicy precyzowali swoją własną wizję studiowania i nabywali kompetencje do jej negocjowania, co wzmacniało świadomość samostanowienia o sobie środowiska akademickiego, walczącego nie tylko o swoje lokalne postulaty (jak wolność wyboru lektoratu innego niż język rosyjski, czy zniesienie egzaminu z podstaw nauk politycznych) ale o sprawy o wiele głębsze i bardziej podstawowe, o wolność, demokrację, o autonomię uczelni wyższych.
Dla poszczególnych uczestników strajk był przeżyciem emocjonującym i znaczącym, doświadczeniem pełnego zaangażowania we wspólną sprawę pozostawiającym trwałe ślady w ich przyszłych biografiach.
Interesujące jest nie tylko to jak doszło do strajku, jak się rozwijał z drobnych i na pozór mało znaczących wydarzeń, jak nabierał rozmachu i energii do dokonania zmiany, ale także w jaki sposób przez tyle dni udało się ten potencjał utrzymać, jak podtrzymywane było morale strajkujących i jak wyglądała ich codzienność. Strajk jest także interesujący sam w sobie jako ogromne przedsięwzięcie organizacyjne i komunikacyjne, jako przykład negocjacji zbiorowych.
*
Ideą przyświecającą stworzeniu tego bloga jest próba podzielenia się materiałami, informacjami i refleksjami dotyczącymi strajku studentów łódzkich z 1981 roku, utrzymanie ich w żywej pamięci (dla następnych pokoleń studiujących) i ocalenie od zapomnienia.
Wydaje się to szczególnie ważne w sytuacji, gdy hasło "NIE CHCEMY SERYJNEJ PRODUKCJI MAGISTROW" wcale nie straciło na swojej aktualności i może być iskrą kolejnych znaczących przemian.
Subskrybuj:
Komentarze do posta (Atom)
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz